“Kim Korkar Kısa’dan?” internet sayfası projesi, kısa film yönetmeni Kadir Köymen‘in özel izni ile “‘KOLAY ve BEDAVA’ Film Nasıl Çekilir?” isimli yazısından istifade edilerek, SineMüslim tarafından tekrar düzenlenerek yayınlanmıştır. Sayfayi ziyaret etmek icin resmin üzerine tiklayiniz.
Schwarzfahrer von Pepe Danquart ist ein ebenso unterhaltsamer wie nachdenklich stimmender Film zum Thema Ausländerfeindlichkeit, der mehrfach auf Festivals ausgezeichnet wurde und 1994 den “Oscar” für den besten Kurzfilm erhielt. Aufgrund seiner zielsicheren und vielschichtigen Darstellung eignet er sich zum Ausgangspunkt einer Diskussion über Fremdenfeindlichkeit und Vorurteile.
(Not:Yeninden düzenlendi.)
Abdulbaki Yavuz’dan yeni bir calisma…
Hayat bizlerden hep söz vermemizi ister. Söz verdiği zaman sözünde durmalıdır insan. Tıpkı doktorlar gibi. Hastanın iyiliğini kendi özel hayatından daha önemli tutmaktır, doktorun sözü. Ama onlara söylenmeyen birşeyler vardır.
güzel bir kisa film calismasi…
“Yalnızca Yüreğim, Kameram ve Ben”
Hilâl TV 1. Kısa Film Yarışması
Resmî Sonuçları
Hilâl TV tarafından 2006 yılında ilk kez düzenlenen “Yalnızca Yüreğim, Kameram ve Ben” adlı kısa film yarışmasının ödül töreni, geçtiğimiz hafta sonu (3 Mart 2007 Cumartesi) İstanbul’da yapıldı. Bakırköy Kültür Merkezi’nde büyük bir coşku içinde gerçekleştirilen tören saat 19.00’da başladı, 20.00’den itibaren de Hilâl TV ekranından canlı yayına geçildi.
Sunuculuğunu Recep Demirkaynak ile Zahide Ülkü Bâkiler’in üstlendikleri geceye, 300 dolayında kısa film yapımcısı, medya mensubu, siyasetçi ve sanatsever katılırken, yarışma genel koordinatörü ve jüri üyesi Ali Murat Güven de etkinliğin anlam ve önemini vurgulayan bir konuşma yaptı. Daha sonra, yarışmada dereceye girenlere sırasıyla ödülleri dağıtıldı. Her bir yarışmacının ödülü farklı bir protokol konuğu tarafından sunulurken, mansiyon ve jüri özel ödülü alan filmler salondaki dev ekranlardan özet olarak, ilk üç dereceyi paylaşan eserler ise tam uzunluklarıyla gösterildi. Devamını görebilmek için tıkla »
O gün orada, o salonda bulun(a)mayanlar ya da ekran başında olup da yapılan canlı yayını izle(ye)meyenler, Türkiye Cumhuriyeti’nin -çoğunlukla kızıl renkle bezenmiş- 84 yıllık kültür ve sanat tarihine atılan çok sağlam bir “kafa”yı görme şansını kaçırdılar.
O büyülü ânı yaşama şansından mahrum kalan bütün gönül dostlarımız adına gerçekten üzgünüm.
Çünkü 3 Mart Cumartesi akşamı Türk televizyonlarında bundan daha büyük bir gösteri yoktu. Tabiî, “Avrupa Yakası” türünden bir-iki Amerikan patentli “sit-com”u saymazsak!
Bizler ise bütün coşkumuzla oradaydık ve bu özel dakikaların tadını fazlasıyla çıkardık.
